Postcrossing & Books – The unwomanly face of war

Er zijn zo veel mooie boeken en meestal heb ik dan ook een enorm lange lijst van boeken die ik nog wil lezen. Wel blijf ik zo meestal binnen mijn comfortzone, terwijl je juist zulke mooie dingen kan ontdekken als je daar eens uitstapt! Maar welk boek kies je dan? Ik besloot dus om andere mensen om advies te vragen en combineer dat met Postcrossing: Je stuurt een willekeurig persoon op de wereld een ansichtkaart en krijgt vervolgens van een ander willekeurig persoon op de wereld een ansichtkaart terug. Ik vraag mensen dus om op de kaart te schrijven wat hun favoriete boek is. In Postcrossing & Books deel ik graag de ontvangen tips met jullie!

Dit keer ontving ik een kaart van Diana uit Wit-Rusland:

Ze schrijft:

I also like reading. I recommend you “War does not have a woman’s face”by Svetlana Alexievich. It’s a book about WWII

Ik vond dit boek terug als The unwomanly face of war en heb het meteen in huis gehaald. Ik ken dit boek nog niet, maar lees verhalen over de Tweede Wereldoorlog altijd met interesse, dus ik denk dat dit boek me wel zal bevallen!

The unwomanly face of war

Svetlana Alexievich, 1985, ISBN 9780141983530

In dit boek worden de ervaringen van vrouwen tijdens de Tweede Wereldoorlog verteld. Verschillende vrouwen uit de Sovjet-Unie komen aan het woord. Sommige hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog als verpleegster gewerkt, anderen als bijvoorbeeld scherpschutter of piloot. Alhoewel het in eerste instantie ondenkbaar was dat vrouwen zulke functies zouden bekleden, kwam het steeds meer voor; zeker naarmate er steeds minder mannen voorhanden waren. De geschiedenis wordt nu vanuit het perspectief van deze vrouwen verteld.

Svetlana Alexievich is geboren in Ivano-Frankivsk. Het grootste deel van haar leven heeft ze in Wit-Rusland (voorheen: Sovjet-Unie) gewoond, al heeft ze ook periodes in West-Europa moeten doorbrengen. Ze werkte als journalist en als non-fictie auteur. In haar werk brengt ze verschillende stemmen samen die gezamenlijk een bepaald historisch moment beschrijven. In 2015 ontving ze de Nobel Prijs voor Literatuur.

Mijn leeservaring

Hoe het was voor vrouwen in de Tweede Wereldoorlog weet ik eigenlijk alleen uit romans of films. Dit boek laat me echter zien hoe het ├ęcht was voor vrouwen. Sofya, die medisch assistent was tijdens de oorlog, vertelt bijvoorbeeld het volgende:

Now I watch films about the war: a nurse on the front line, she’s neat, clean, not in thick pants, but in a skirt, a pretty forage cap on top of her head… Well, it’s not true! How could we have pulled a wounded man out, if we were like that…

Uit: The unwomanly face of war, bladzijde 59

Tijdens de oorlog moesten mannen er erg aan wennen dat vrouwen niet alleen als verpleegster werkten, maar ook daadwerkelijk meevochten. Veel van de vrouwen herinneren zich hoe er in eerste instantie geen passende kleding voor hen was, zo liepen ze bijvoorbeeld wekenlang in veel te grote laarzen; totdat men eindelijk inzag dat dit niet zo ging en er passender schoeisel verzorgd werd. In die vier jaar tijd zou je denken dat men wel zou wennen aan dit nieuwe beeld van vrouwen, maar niets was minder waar:

When I put on a dress for the first time, I flooded myself with tears. I didn’t recognize myself in the mirror. We had spent four years in trousers. There was no one I could tell that I had been wounded, that I had a concussion. Try telling it, and who will give you a job then, who will marry you?

Uit: The unwomanly face of war, bladzijde 109

Soms volgen meerdere korte fragmenten uit gesprekken met diverse vrouwen elkaar op, soms een wat langer en completer verhaal van een vrouw. De stukken vullen elkaar aan en geven een divers beeld van hoe vrouwen uit de Sovjet-Unie hun mannetje stonden in de oorlog en wat voor impact dit op hen had tijdens en na de oorlog. Ik vond het een indrukwekkend boek, de verhalen raakten me diep.

Oordeel: **** sterren

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *